Afwisselende route vanaf Donkerbroek, over voetpaden langs bosranden en maisvelden, de Duurswouderheide en via het landgoed De Slotplaats naar Bakkeveen.
Donkerbroek

We beginnen deze etappe langs de Opsterlandse Compagnonsvaart, die in vroegere tijden werd gebruikt voor het vervoer van turf.
Saamhorig
Aan het begin zien we een beeld met twee handen die elkaar vasthouden.
Het beeld heet Saamhorig en is gemaakt door Joop van Bergen.

Dit beeld hadden we aan het einde van de vorige etappe al gezien, maar hoort ook wel een beetje bij deze etappe vind ik.
We vervolgen het pad langs het water. Vlak voor de brug, die we over gaan, zie ik een leuke (oude?) barbecue. Of misschien wordt het ook wel ergens anders voor gebruikt…

De route gaat deels door het plaatsje Donkerbroek. Leuk om hier eens te wandelen.
Normaal rijden we er snel doorheen met de auto (nou ja 30 km per uur is niet heel erg snel).
Er komen herinneringen boven van vroeger (ja… meer dan 20 jaar geleden) toen we er met de kinderen naar toe gingen voor de korfbal.
Kerk en begraafplaats
Bij de kerk in Donkerbroek slaan we af en verlaten we het dorp.

We volgen het klinkerpad dat langs de begraafplaats van Donkerbroek loopt.
Een stukje verderop wordt dit een fietspad. Het pad ligt mooi beschut langs een bosrand.

Het fietspad komt uit op een asfaltweg. We volgen de asfaltweg een klein stukje.
Daarna slaan we af en komen we weer op een onverhard pad. Lekker rustig hier.

Naarmate we verder lopen neemt de begroeiing op het pad erg toe en besluiten we het smallere paadje te volgen dat naast dit karrenpad ligt. Dat loopt net iets fijner.

We moeten een weg oversteken en daarna volgen we een pad langs een sloot.
Je vindt hier allerlei vruchtenstruiken en -bomen, zoals bramen, blauwe en zwarte bessen.



En ook mooie bloemen.

Het is een lang recht stuk, maar niet een vervelend stuk om te lopen. Er is veel te zien, ondanks dat de mais nu vrij hoog staat.
Duurswouderheide
Aan het eind van het lange pad langs de sloot, steken we een weg over en komen we in het gebied de Duurswouderheide.

De Duurswouderheide heeft veel pingoruïnes, hoewel je ze vanaf de route niet heel goed kunt zien.
Of de heide bloeit, is ook niet heel erg goed te zien. De begroeiing van grassen in dit gebied neemt het zicht op de heide weg.

We komen ook over een “holle weg”. Eeuwenlang hebben daar paarden en wagens door het veld getrokken. In plaats van de normale twee sporen, zie je er hier drie.

Iets verderop zien we in de zachte bodem een pootafdruk van een …. ?

Vlak voordat we het grote heideveld gaan oversteken, nemen we even pauze op een bankje en genieten we van de uitgestrektheid van de Duurswouderheide voor ons.

Heideveld Duurswouderheide

Op bovenstaande foto is een pingoruïne te zien. Apart hè, met die wolk er zo boven. Ik zag het pas op de foto. Je ziet hier ook dat de begroeiing vrij hoog is. Je zou verwachten dat hier veel schapen lopen, maar we hebben er maar drie gezien. Ook een lucky shot, want snel erna liepen ze weg en verdwenen ze in het hoge gras.

Onderweg zagen we toch nog een grote plas. De wolken weerspiegelen in het water, mooi!

We wandelen verder. Opeens valt mijn oog op een waterpeilmeter, verborgen in een sloot.
Dit zal ongetwijfeld te maken hebben met de waterregulering in nattere tijden. Nu staat de sloot droog.

Venebos
We komen in het Venebos. Het is niet een supergroot bos, maar het bos heeft wel lange, statige lanen.

In dit Venebos liggen ook veel omgewaaide bomen.

We passeren ook enkele grachten.

Als we een weg moeten oversteken, rijdt er net een groep Renault Winds voorbij.
Die hebben een gezellig dagje uit.

Grappig, we zien wel vaker bijzondere “optochten” als we ergens wandelen.
Zo hebben we al eens oude trekkers, oldtimers, porsches, rijtuigen etc. gezien. Leuk toch?
De Stripe
Na even een kort praatje te hebben gemaakt met één van die passerende “Windrijders”, steken we de weg over en komen we op een breed pad, dat later onverhard verder gaat met een naastliggend fietspad.

In het veld lopen ezels en kleine paardjes.
De Slotplaats
Via een fietspad naderen we het landgoed De Slotplaats.

Op een gegeven moment slaan we af en lopen we De Slotplaats binnen over onverharde paden.
We komen bij een watertje met een vlonder/bruggetje erover.

Mooi aangelegd. Zo houden we droge voeten.
Vanaf het bruggetje is goed te zien dat dit gebied geschikt is gemaakt voor wateropvang.

We vervolgen het Stellingenpad over één van de vele onverharde paden in landgoed De Slotplaats.

Nattevoetenpad

We komen over een echt nattevoetenpad. Zelf merken we daar weinig van. De waterstand is momenteel vrij laag. Ook bij nat weer hoef je geen natte voeten te krijgen overigens.
Er is evt. een alternatieve route beschikbaar.

We komen langs een boom met rondom de stam prachtige grote zwammen.
Helaas niet best voor de boom zelf.

We komen in de buurt van ons eindpunt, De Slotplaats. Je merkt dat het hier wat drukker begint te worden.
In een weiland staat een informatiewagen van Natuurmonumenten.

Vlak daarbij is een poel met heel veel “sigaren” eromheen. Een bijzonder gezicht.

En dan zijn we op ons eindpunt aangekomen. De Slotplaats in Bakkeveen.
Op dit moment zit er een restaurant in dit markante gebouw met mooi geschilderde luiken.
Ze hebben hier heerlijk zelfgemaakt gebak. Ik spreek uit ervaring.

We hebben wederom genoten van een mooie etappe van het Stellingenpad.
Parkeren en meer:
- Parkeren beginpunt: Parkeerplaats sportvelden: Vaart WZ 1, Donkerbroek
- Parkeren eindpunt: De Slotplaats, Bakkeveen
- Afstand: 14 kilometer
- Kaartnummers: 29,30
- Gelopen op: 14 september 2025
- Wandelknooppunten: 82, 87, 54, 32, 39, 27, 20, 28, 29, 20, 83, 77, 72, 76, 45, 47, 78, 40, 55.
- Alle etappes van het Stellingenpad door mij gelopen vind je hier.