Een mooie afwisselende etappe langs de Diakonievene nabij Nijeberkoop, via Egypte, over een dijkje langs de Tjonger, door het wandelbos Ontwijk naar Donkerbroek.
Diakonievene (nabij Nijeberkoop)
We starten de etappe van vandaag vanaf de parkeerplaats tussen twee mooie natuurgebieden in. Aan de ene kant de Delleboersterheide en aan de andere kant de Diakonievene.
Via een klaphek lopen we het prachtige beekdallandschap Diakonievene in.
It Fryske Gea is sinds 1953 eigenaar van de Diakonievene. De naam stamt uit de tijd dat de diakonie van Nijerberkoop voor de armen zorgde en daar turf voor hen won. De kerkelijke armenzorg vond dat de plaatselijke bevolking ’s winters geen kou mocht lijden. De huidige plassen zijn overblijfselen van die vervening.
We zijn amper begonnen of ik zie ineens een ree. Even stil zijn, maar de ree had ons al gezien. Toch lukte het om er een foto van te maken. Wat een kadootje zo aan het begin van deze etappe.
We komen langs een aantal plassen dat dit gebied rijk is.
Er ligt hier een houten vlonder waar het Stellingenpad ons over leidt.
Op de foto hieronder een restant van een boom. Totaal afgescheurd.
We passeren een stuk land met een slagboom ervoor. Op de slagboom staat: Bosch Hoeve.
Het was op dit punt dat manlief erachter kwam dat zijn mobiele telefoon nog op het dashboard van de auto lag…. De kortste route maar teruggelopen waardoor deze etappe zo’n 2 kilometer langer werd voor ons.
Ach, als lezer heb je niks aan deze info, maar ik lees mijn verslagen nog wel eens terug en heb dan weer zo’n “oh ja dat was toen” momentje.
Egypte
We lopen in Egypte, zo heet deze streek. Iets verderop heb je Groenland. En dat allemaal hier in Friesland.. Zonder vliegtuig bereikbaar.
Ineens valt mijn oog op een aantal scharrelkippen, zo maar in het veld.
We slaan een zandpad in, dat ons in de richting van het kanaal De Tjonger leidt.
Vlak voor we bij De Tjonger zijn, zien we aan het water van die mooie “sigaren”.
We zijn bijna bij het dijkje dat langs De Tjonger ligt.
Hier moeten we even goed kijken hoe we op het dijkje komen. Er staat een groot hek dat gesloten is.
Op de paal aan de linkerkant staan allerlei knooppunten. Hier is ook een mogelijkheid om langs het hek naar het dijkje te gaan.
De Tjonger
Eenmaal op het dijkje langs De Tjonger is het goed kijken waar het pad loopt. Ik ben blij dat ik de lange broek heb aangedaan. De begroeiing is op sommige stukken vrij hoog en het pad is smal.
Het is heerlijk rustig vandaag. We zien aan de andere kant van het water enkele fietsers, maar wandelaars komen we amper tegen.
We volgen het pad langs De Tjonger een aantal kilometers. Je moet goed kijken waar je je voeten neer zet. Dat is wel jammer, je vergeet daardoor om je heen te kijken. Herkenbaar?
Gemaaltje langs De Tjonger
We zien een klein gemaaltje langs De Tjonger. Of het nog in gebruik is? Zeg het maar. Het ziet er wat roestig uit.
Oh ja, waar lopen we ook al weer?
Het bord met opschrift “Tjonger” zoals op bovenstaande foto komen we veel vaker tegen. Op sommige plekken is de begroeiing zo hoog, dat je het bord amper ziet. Misschien vandaar de herhaling.
Prikkedam
We komen bij een brug aan de Prikkedam. Hier vind je een rechtopstaande kano bij De Kuunder-Tsjonger. Dit is het symbool voor de bewoners uit de nieuwe steentijd.
Op dit punt kun je het Stellingenpad op 2 manieren vervolgen. Of je gaat rechtdoor en vervolgt de route richting Donkerbroek, of je slaat rechtsaf en gaat in de richting van Oosterwolde/Haulerwijk.
Wij gaan rechtdoor. Wellicht dat we op een later moment het andere stuk nog eens lopen.
Het eerste stuk van het pad is weer een beetje verhard. Dat loopt toch een stuk prettiger.
Even later blijkt wel waarom dit stuk verhard is.
Dit is de toegangsweg naar een gemaal nabij Makkinga.
Gemaal nabij Makkinga
We komen onderweg geen horeca tegen en de bankjes zijn ook niet ruim bedeeld.
Dit gemaal heeft een klein trapje, waar we even kunnen zitten om ons meegenomen broodje op te eten.
Makkinga
Vanaf hier heb je uitzicht op Makkinga. Het is wel een beetje ver weg op de foto hieronder, maar je kunt de molen en de kerk zien. Verder wat koeien in de wei. Hoe Hollands wil je het hebben..
Na het gemaal is het gedaan met de verharding en moeten we over het onverharde deel verder in de richting van Donkerbroek. Hier mag wel eens gemaaid worden..
We zien twee zwanen in het land. Ze zijn alert, want ze staan meteen op als ze ons zien.
Wel weer mooi voor een foto.
Bijna trap ik op een libelle die op de grond zit. Er zit weinig beweging in.
Niet helemaal goed volgens mij.
In de verte zien we een brug. Daar gaan we straks overheen.
Hieronder het uitzicht vanaf de brug. Aan de linkerkant hebben we zojuist gelopen.
We moeten een stukje over de doorgaande weg en worden bijna aangereden door een grijze Volkswagenbus. 20 cm zat er tussen… De chauffeur was vast iets anders aan het doen, want er was ruimte genoeg om te passeren en wij stonden netjes aan de kant.. Dat was even schrikken..
Balkweg
Verderop komen we door de tunnel onder de N381, ook wel “De Frieslandroute” geheten.
Op het viaduct staat “Balkweg”. Op het talud staat aan de ene kant een pijl richting Makkinga en aan de andere kant richting Donkerbroek.
Leuk gemaakt. In de tunnel lezen we het volgende:
De cultuurhistorische lijn Balkweg maakte deel uit van een oude stoomtramlijn die tussen 1880 en 1956 door de Nederlanse Tramweg Maatschappij (NTM) werd geëxploiteerd voor personen- en goederenvervoer.
Het traject Gorredijk-Oosterwolde werd geopend op 26-10-1911. De route ging vanaf het station in Oosterwolde naar Hoek Makkinga. Daar maakte de tram een bocht en reed langs de Balkweg naar Donkerbroek en vervolgens naar Kapelweg, Wijnjeterp, Hemrik, Lippenhuizen en Gorredijk.
Na de 2e Wereldoorlog kwam er een eind aan het personenvervoer op de tramlijn. Het goederenvervoer bleef bestaan tot 30-09-1962, toen de tramlijn gesloten werd.
Ontwijk
We komen op een landgoed bij Huize Ontwijk. Dit hoort al bij Donkerbroek.
Via dit smalle paadje komen we bij het wandelbos Ontwijk. Een verrassend bos.
We komen hier eindelijk een echt bankje tegen. We maken er gelijk gebruik van en genieten van het prachtige heideveld voor ons.
We kunnen wel uren zitten hier. Wat een rust en wat hebben we het getroffen met het heerlijke wandelweer. Maar uiteindelijk moeten we toch verder en zien we nog meer moois.
Zoals het vennetje hieronder.
En we moeten over een omgevallen boom springen.
Faunatoren Donkerbroek
Dan zien we ineens een toren. Een toren?
Wat superleuk gemaakt. Nooit eerder zoiets gezien. Maar misschien zegt dat meer iets over mij..
Het zit vernuftig in elkaar, zoals je ziet op onderstaande foto met uitleg. Voor o.a. padden, insecten, vogels, vleermuizen en duiven is plek genoeg. Ze hebben allen een eigen ingang.
Als we het bos bijna uit zijn, valt mijn oog op een dode boom met allemaal elfenbankjes.
We hebben dit al meer gezien tijdens het lopen van het Stellingenpad. Ik blijf het bijzonder vinden.
Donkerbroek
En dan komen we bij het kanaal waar ook Huize Ontwijk staat.
We lopen Donkerbroek binnen.
Vlakbij het plaatsnaambord van Donkerbroek staat een kunstwerk: “Saamhorig”.
De route gaat verder langs het kanaal. Wij hebben de auto hier vlakbij op de parkeerplaats bij de sportvelden van Donkerbroek staan, dus de volgende keer gaan we vanaf hier weer verder.
We kijken terug op een mooie, afwisselende etappe van dit Stellingenpad.
Parkeren en meer:
- Parkeren beginpunt: Parkeerplaats Diakonievene, kruising Delleburen/Alberdalaan
- Parkeren eindpunt: Parkeerplaats sportvelden: Vaart WZ 1, Donkerbroek
- Afstand: 12 kilometer (wij bijna 14 km)
- Kaartnummers: 27, 28
- Gelopen op: 27 juni 2025
- Wandelknooppunten: 90, 99, 14, 64, 87, 23, 26, 29, 20, 80, 84.
- Alle etappes van het Stellingenpad door mij gelopen vind je hier.