Etappe vanaf het haventje van Noordlaren over verharde paden door de Oostpolder, via een fietspontje over het Drentsche Diep, langs het strand van Meerwijck en over graspaden langs sloten naar de Molen van Kropswolde.
Noordlaren
De etappe start bij de middeleeuwse Bartolomeüskerk nabij het haventje van Noordlaren.
Noordlaren is via een vaart verbonden met het Zuidlaardermeer. Het is een sfeervol dorp dicht bij de grens met Groningen. Het heeft een rijke historie en een prachtige natuurlijke omgeving.
Hunebed G1 is het meest noordelijke hunebed van Nederland en ligt net buiten het dorp. Het hunebed is klein maar goed bewaard gebleven en dateert uit de Trechterbekercultuur (ca. 3400-2850 v.Chr.).
Noordlaren ligt aan de rand van het nationale park De Hondsrug, bekend om zijn authentieke esdorpenlandschap, beekdalen en historische boerderijen. Het dorp heeft een typische Drentse brink, een open ruimte waar vroeger vee werd verzameld. Het dorp heeft nog steeds een schilderachtig en landelijk karakter met oude smalle straatjes.
Voor het haventje valt mijn oog op een plateau met klinkers. Op elk van de klinkers staat een naam en een jaartal.
Het blijkt dat dit namen zijn van bewoners die in het jaar 2000 in Noordlaren woonden.
We starten deze etappe en lopen langs een mooi oud huis aan het Noordlaardervaartje.
We volgen het verharde pad langs het water. Op een gegeven moment zien we een restant van een oude muur.
De route leidt ons in de richting van de Oostpolder. In de verte zien we een uitkijktoren. Op afstand lijkt het net of er een dier bovenop dit huisje staat. (we hadden wel fantasie, want het bleek uiteindelijk een dakje te zijn)
Grondwatermeter Oostpolder
Op het moment dat we langs de grondwatermeter komen, staat deze in de groene zone.
Dit blijkt de beste grondwaterstand te zijn voor de planten en dieren die hier leven.
De Oostpolder is een weidevogelgebied waar volop vogels fourageren en broeden.
Het schijnt dat in dit gebied de bever, otter, roerdomp, zeearend of witwangstern leven.
Het is een echt polderlandschap en op sommige stukken behoorlijk nat, zoals je op onderstaande foto’s kunt zien.
Pontje Pestoor
We volgen het verharde pad en kiezen niet voor het terras bij de De Waterjuffers bij Vos.
Het deels verharde fietspad, dat naar het pontje leidt, is op het moment dat wij er langs komen een beetje glibberig.
Een drietal gepasseerde fietsers gaat verderop onderuit door de gladheid.
Het loopt gelukkig goed af, maar ze zijn wel geschrokken.
We komen bij het zelfbedieningspontje over het Drents Diep.
Een aandachtspuntje: het pontje is alleen in gebruik van 1 april tot 1 oktober.
Vanaf het pontje kijk je in de richting van het Zuidlaardermeer.
Meerwijck
We komen langs een camping en het haventje van Meerwijck.
We lopen hier net in een hele dikke bui, waardoor ik ben vergeten om een foto te maken van het paviljoen Meerwijck met het leuke strandje ervoor.
We pauzeren in het paviljoen. Met mooi weer is het hier ongetwijfeld druk met zwemmers en strandgangers.
Daarna gaan we verder over het verharde fietspad. Op een gegeven moment valt mijn oog op een bankje, gemaakt van een omgevallen boomstam.
We komen in de buurt van de Kropswolderbuitenpolder. Aan het eind van het rechte fietspad zien we een bouwwerk staan. Dit blijkt een vogelkijkhut te zijn. Het Groeningenpad leidt ons er niet langs.
Voor de vogelliefhebber wel leuk om te kijken of ze hier vogels als de pijlstaart, koperwiek en de buizerd kunnen spotten.
Kropswolderbuitenpolder
Een stukje voordat je bij de vogelkijkhut Polderpad zou zijn, sla je rechtsaf een bospad in.
Het eerste stuk is wat drassig. Verderop loop je langs een bosrand.
Het gras is hier hoog. Toch de broekspijpen maar even bij de sokken in gedaan. Ik heb niet echt zin in teken. Msschien zitten ze hier niet, maar toch..
Het Groeningenpad gaat verder over het graspad naast de sloot op boven- en onderstaande foto.
Ons oog valt op vlierbessen. De mooie rode kleur springt eruit temidden al het groen.
We komen langs een hek met daarachter camping Luna en theetuin Casa.
Op deze camping staan diverse oudere en bijzondere kampeermiddelen.
Molen De Hoop Kropswolde
Het Groeningenpad gaat verder over een graspad dat loopt tot aan de Molen De Hoop in Kropswolde: een modern molenbedrijf, waar op ambachtelijke wijze meel wordt gemalen. Ik haal er vaak mijn meel voor de broodbakmachine. Altijd goed!
De molen is ook het eindpunt van deze etappe.
Parkeren en meer:
- Parkeren beginpunt: Hogeweg, Noordlaren, het parkeerterrein bij de haven
- Parkeren eindpunt: Net voorbij Molen Mulder Pot, Kropswolde.
- Afstand: 8,5 kilometer
- Gelopen op zondag 5-7-26
- Wandelknooppunten: 70-29-23-27-43
- Wil je ook mijn andere verslagen van het Groeningenpad lezen?
Mooi gebied daar. Wel donkere wolken