Deze etappe start in het Westerkwartier bij het Blotevoetenpad in Opende, gaat langs een schaapskooi, de Snipspoel, door Kornhorn, het Curringherveld, langs een Labyrint en tenslotte over het Ritske Aalders pad.
Blotevoetenpad Opende
We parkeren de auto op de ruime parkeerplaats nabij het startpunt van het blotevoetenpad.
Hier bevindt zich ook een theetuin met leuke zitjes. Er staan allerlei fruitbomen. Ziet er gezellig uit.
Wat een leuke plek om het Groeningenpad te starten.
Na een kop koffie (de helft van ons met appelgebak erbij) gaan we op stap.
Het eerste stuk van deze etappe volgt het blotevoetenpad. Leuk aangelegd.
Een paar kinderen, onder de modder, lopen ons tegemoet.
Gelukkig is er bij de theetuin een mogelijkheid om je af te spoelen en om te kleden.
We passeren een groot insectenhotel.
Kijk nou eens, wat een leuk bord van het Blotevoetenpad.
Daar maken we natuurlijk een foto van.
De wandelschoenen houden we lekker aan.
De route leidt je over bruggetjes.
We komen bij een vlonder.
Hier heb je de keuze: over de vlonder of aan de andere kant: door het water.
Het zijn leuke paden hoor.
We hebben het jaargetijde mee, nu alles mooi begroeid is.
Het lijkt wel of je door een tunnel loopt. Lekker beschut.
We passeren weilanden met koeien.
Dan volgt een stuk over de verharde weg, langs water.
Opende
We naderen de plaats Opende en komen langs een kerkgebouw.
Mijn aandacht wordt getrokken door witte schilden aan de muur.
Vlak nadat we Opende weer verlaten zien we een bijzondere kar in een tuin staan.
We bekijken deze kar eens goed. Het lijkt wel omgebouwd tot een hottub.
Misschien hebben we te veel fantasie, maar het zou me niet verbazen als het daarvoor gebruikt wordt.
Schaapskooi Opende
Op de site van VisitGroningen lezen we het volgende over deze schaapskooi:
Stap terug in de tijd en ontdek de historische Schaapskooi in het hart van Opende. Leer over het leven van de schapen en de Groningse heide, wandel langs het erf en geniet van de rust van het prachtige Groningse landschap.
Helaas valt er voor ons weinig te leren op dit moment, want alles zit op slot en lijkt ook wat vervallen.
Ook het ANWB informatiebord dat er bij staat is overwoekerd met mos en onleesbaar. Jammer.
Broersma’s Reed
Bij een fiets, met een mand bloemen, verlaten we de doorgaande weg en komen we weer op een onverhard pad. Veel leuker!
We lopen langs een auto, waarvan de wielen zijn verwijderd. Een stilleven…
Iets verderop overwegen we even om op de bus te wachten, maar of die hier langs komt??
Appie’s minimacamping
Op een gegeven moment komen we langs Appie’s minimacamping.
Helaas heb ik er geen foto van gemaakt, maar op internet vind ik het volgende:
Vakantievieren. Voor de iets meer dan 1 miljoen mensen in Nederland die onder de armoedegrens leven is het onbetaalbaar. Onder hen vele duizenden kinderen die nog nooit op vakantie zijn geweest. Oud-kweker Appie Wijma uit het Groningse Opende besloot dat dat anders moest. Voor het derde jaar op rij ontvangt hij gezinnen, die bijna niets hebben, op zijn camping. Ze mogen een week kamperen, gratis en voor niets. Met een team van vrijwilligers bezorgt Appie ze een onbezorgde week.
‘Minima-camping’, zo kennen de meeste mensen Appie’s initiatief. De naam die hij zelf aan deze plek geeft is ‘Polemonium’, een verwijzing naar de Jacobsladder waarlangs engelen op- en afklimmen. ‘Als je op de onderste tree van de maatschappelijke ladder staat kun je alleen nog maar omhoog’, licht Appie toe. Hij is een gelovig man maar laat zich niet in een hokje stoppen. ‘Iedereen is welkom, moslim of christen, gelovig, niet-gelovig. Ik probeer hier geen zieltjes te winnen.’
Wat een nobel initiatief. Wat het voor ons extra bijzonder maakt: toen we ’s avonds weer thuis waren, was er een uitzending op TV Noord over deze camping. De uitzending was vandaag gemaakt. Toeval?
Als we het pad uit lopen zien we een veldje met lakenvelder koeien, ezels en ooievaars op het nest.
Snipspoel
Via een bruggetje lopen we in de richting van de Snipspoel.
Het eerste stuk lopen we over een smal paadje langs een grasveld.
Al gauw zien we wat de Snipspoel is: een idyllisch gelegen plas, omringd door bomen.
Vanaf het bankje heb je een mooi overzicht over de plas (poel).
We maken er gelijk gebruik van om hier ons broodje te eten.
Na de stop wandelen we verder over het onverharde pad en komen we langs wat koeien, slechts gescheiden door wat (stroom?) draad.
We komen langs een maisveld. De mais staat best hoog. Ben benieuwd hoe het er hier uitziet als het eraf is.
Zou je dan ver kunnen kijken?
Kornhorn
We naderen het plaatsje Kornhorn.
In Kornhorn komen we langs een kerk. Wat opvalt is het metalen windijzer in de vorm van een drietand.
Curringherveld
We verlaten de doorgaande weg en lopen richting het Curringherveld.
Aan de rand van het pad, zien we een enorme bramenstruik, stikvol bramen.
Dat nodigt uit om er even van te proeven.
Al snel snappen we waarom er nog zo veel bramen aan de struik zitten: ze zijn hartstikke zuur!
Hek voor het Curringherveld.
In 1997 werd Curringherveld verworven door Staatsbosbeheer. Samen met de bewoners van Kornhorn is toen een plan gemaakt voor een multifunctioneel gebied, waarna het gebied zo is ingericht dat de geschiedenis weer tot leven kwam.
In het natuurgebied zijn onder andere elzensingels, petgaten, bloemrijke akkers en diverse kunstobjecten te vinden. Rondom Curringherveld zijn verschillende wandel- en fietspaden.
Hieronder een impressie van het Curringherveld.
Mijn oog valt op een waterpomp, zomaar midden in het bos.
De route gaat verder over prachtige bossingels.
We passeren een klein doolhof.
Het labyrint van Kornhorn.
We gunnen ons een momentje om over dit labyrint te wandelen.
Zuidelijk Westerkwartier
Als we het bos verlaten, wandelen we langs de bosrand over een smal paadje met zicht op een weiland met schapen.
Af en toe passeren we een bruggetje.
Het zal hier best nat kunnen zijn denk ik, maar de waterstand is nu wel heel laag.
We komen langs een boerderij waar een windmolentje staat weg te roesten.
Aan het begin van de oprit, aan de kant van de weg ligt van alles. Een beetje een rommelpotje.
Het leek me wel een plekje waar een geocache zou kunnen liggen en warempel, 100 meter verderop ligt er eentje. Die gaan we zoeken.
We vinden de cache, maar deze blijkt op een memorabele plek te liggen. Wat is hier gebeurd?
IJje Wijkstra en het Zuidelijk Westerkwartier
Op een informatiebord naast deze steen lezen we het volgende:
In de ijskoude winter van 1929 vielen vlakbij deze plek vier doden bij een schietpartij.
De dader, voeger IJje Wijkstra, schoot op 18 januari van dat jaar vier veldwachters neer, die zijn vriendin Aaltje Wobbes bij hem kwamen halen voor een gerechtelijk verhoor.
De gebeurtenis leidde destijds tot enorme opschudding in de media en een omvangrijke mythevorming rond de figuur Wijkstra. De emoties rond de dood van de vier politiemensen spelen nog steeds een grote rol in het gebied. Het dorp achtte het noodzakelijk deze plek met een steen te markeren.
We lopen weer terug en vervolgen de route die ons verderop via een bruggetje van de weg af leidt.
Hier komen we weer langs een mooi gelegen plas.
Iets verderop zien we een veldje met paarden. Ze zijn net zo nieuwsgierig als wij.
Ritske Aalders pad
Vlak voor het eindpunt maakt de route nog een lus door een stukje bos.
Een verrassend stukje bos met slingerende paadjes.
Halverwege staat een bankje met opschrift Ritske Aalders pad. Leuke plek voor een kleine pauze.
Als we dit kleine stukje bos hebben verlaten, moeten we nog een klein eindje over de doorgaande weg en dan zijn we bij het eindpunt van deze eerste etappe.
De route heeft me meer dan verrast. Dat belooft nog wat voor de volgende etappes.
Parkeren en meer:
- Parkeren beginpunt: Peebos, Parkeerplaats Blotevoetenpad Opende
- Parkeren eindpunt: Leidijk 24 Lucaswolde/Tolbert
- Afstand: 12 km.
- Gelopen op zondag 19-7-2026.
- Weer: Zonnig, frisse wind, plm. 20 graden.
- Knooppunten: 84-71-72-75-76-79-20-21-22-29-23-24-28-27-25-26-43-44
- Wil je ook mijn andere verslagen van het Groeningenpad lezen?
Weer een mooi verslag
Prachtige wandeling en mooie foto’s.